Nieuwsbrief

Zondag 27 April 2014 at 10:19 am

Op de hoogte blijven van het nieuws en profiteren van aanbiedingen en weggeefacties? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief!
 
 

Fragmenten

Maandag 03 Maart 2014 at 09:37 am

 
Een paar teasers uit Ivoren Hart.
Wil je meer lezen? Download dan het gratis voorproefje bij Smashwords.com
 

Ivoren Hart cover

 

Blz. 67 
"Toen ik op mijn zeventiende bij het laatste pleeggezin ben weggelopen, kwam ik na een poosje in New Orleans terecht. In het oude gedeelde van de stad zat een winkeltje met allemaal new age spullen, geneeskrachtige kruiden, voodoo poppetjes en dromenvangers. Daartussen stond zo'n glazen bol waarin allemaal bliksemschichten bewogen alsof ze levende wezens waren. Toen ik met mijn vinger het glazen oppervlakte aanraakte, concentreerden alle bliksemschichten zich op het punt waar mijn vinger het glas raakte. Het zag er zo heftig uit dat ik het idee had dat ik stuiptrekkend op de grond zou moeten vallen, maar het enige wat ik voelde was een prikkelende streling van elektriciteit.

Zo voelen Medard's vingers op mijn huid. Alsof ik kronkelend op de vloer zou moeten vallen, schokkend van de elektriciteit die hij door me heen jaagt."

Ivoren Hart - Eerste pagina

Donderdag 23 Januari 2014 at 12:51 pm

 
Hoofdstuk 1

Ken je die dromen? Die dromen waarbij je over de rand van een afgrond of een hoog gebouw kijkt en je afvraagt hoe het zou voelen om te springen?

Je spreidt je armen en zet je af van de rand. Een moment lang kun jij je voorstellen hoe het voelt om een vogel te zijn. De wind streelt je gezicht en speelt met je haren. Je voelt je gewichtsloos en volledig alleen, één met jezelf.

Dan open je jouw ogen besef je dat je geen vogel bent, dat je niet gewichtsloos door de canyon zweeft, maar dat de zwaartekracht je genadeloos naar beneden trekt naar de met rotsen overdekte canyonbodem.

De wind streelt niet langer, maar beukt in je gezicht, als een spottend voorproefje van wat de aarde met je zal doen als je aan het einde van je reis bent. De seconden lijken zich uit te rekken tot minuten terwijl je de met rotsen bedekte bodem steeds dichterbij ziet komen. Je leven flitst als een middelmatige film aan je voorbij.

Vlak voordat je de aarde raakt, word je dan met een schok wakker, zwetend in je eigen vertrouwde bed.